Powieść złożona z wiadomości
Gdy dowiedziałam się, że książka Cecylii Ahern "Love, Rosie" jest napisana w formie listów i SMSów, które wysyłają do siebie główni bohaterowie, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. To była moja pierwsza styczność z powieścią epistolarną. Uważam, że to bardzo ciekawa forma opowiadania o różnych zdarzeniach i myślę, że jeszcze kiedyś sięgnę po taką lekturę.
Rosie i Alex przyjaźnią się od dzieciństwa. W książce możemy śledzić ich życie od siedmiu do około czterdziestu lat. W momencie, gdy są oni nastolatkami, rodzina Alexa przeprowadza się. Od tego momentu on i Rosie mogą się odwiedzać dosyć rzadko, więc piszą do siebie listy tradycyjne oraz elektroniczne. Czy ich przyjaźń przetrwa?
Książka wciąga już od pierwszej strony. Opowieść o życiu od dzieciństwa do 40 lat może wydawać się nudna, ale w lekturze ciągle pojawiają się nowe, ciekawe wątki i problemy. Opowiedzenie tej historii w formie wiadomosci to dla jednych wada, dla innych zaleta (np.dla mnie ;) ). Nie podobało mi się jedynie to, że czasem dało się przewidzieć dalszy ciąg wydarzeń. Do tego wiadomości pisane, gdy bohaterowie mieli 20-30 lat wydawały mi się dosyć dziwne, ale może gdy będę w tym wieku, to zrozumiem Rosie. :D Uważam, że naprawdę warto przeczytać tę powieść.
Rosie i Alex przyjaźnią się od dzieciństwa. W książce możemy śledzić ich życie od siedmiu do około czterdziestu lat. W momencie, gdy są oni nastolatkami, rodzina Alexa przeprowadza się. Od tego momentu on i Rosie mogą się odwiedzać dosyć rzadko, więc piszą do siebie listy tradycyjne oraz elektroniczne. Czy ich przyjaźń przetrwa?
Książka wciąga już od pierwszej strony. Opowieść o życiu od dzieciństwa do 40 lat może wydawać się nudna, ale w lekturze ciągle pojawiają się nowe, ciekawe wątki i problemy. Opowiedzenie tej historii w formie wiadomosci to dla jednych wada, dla innych zaleta (np.dla mnie ;) ). Nie podobało mi się jedynie to, że czasem dało się przewidzieć dalszy ciąg wydarzeń. Do tego wiadomości pisane, gdy bohaterowie mieli 20-30 lat wydawały mi się dosyć dziwne, ale może gdy będę w tym wieku, to zrozumiem Rosie. :D Uważam, że naprawdę warto przeczytać tę powieść.

Komentarze
Prześlij komentarz