"Słońce też jest gwiazdą" N.Yoon
Chociaż okładka tej książki jest ciekawa i kolorowa, nie postanowiłam przeczytać jej tylko ze względu na to. :) Sięgnęłam po nią, ponieważ pierwsza powieść Nicoli Yoon "Ponad wszystko" stała się jedną z moich ulubionych lektur. Wciągała już od pierwszej strony, czego brakowało mi w "Słońce też jest gwiazdą". Ale mimo tego myślę, że obie powieści są tak samo dobre i warto je przeczytać.
Historię na zmianę opowiadają Daniel i Natasha. To dwie całkiem różne osoby. Chłopak ma starszego, wrednego brata, a jego rodzice pochodzą z Korei. Chciałby być poetą, ale przez nakaz rodziców musi dostać się na studia i zostać lekarzem. Mimo tego nie rozstaje się ze swoim notatnikiem, w którym pisze wiersze. Poznajemy go w momencie przygotowywania się do rozmowy kwalifikacyjnej, która zadecyduje, czy przyjmą go na medycynę. Dziewczynę natomiast fascynuje nauka. Nie wierzy w prawdziwą miłość i nienawidzi poezji. Odkąd skończyła osiem lat żyje w Nowym Yorku. Niestety okazuje się, że jej rodzina przebywa tam nielegalnie, więc muszą wrócić na Jamajke, do swojego dawnego miejsca zamieszkania.Ostatniego dnia ich pobytu w USA, Natasha próbuje znaleźć prawnika, który mógłby pomóc im jednak nie opuszczać stanów.
Bohaterowie przypadkiem spotykają się na ulicy. Tak zaczyna się ich długa rozmowa i podróż po kawiarniach, restauracjach i innych miejscach Nowego Yorku. Jednak czy uda im się jeszcze spotkać? W książce zawarte są również historie innych ludzi, których główni bohaterowie spotykają na swojej drodze, np. pracownika metra, prawnika czy kierowcy samochodu. Znajdziemy w niej też różne ciekawostki, np. o włosach Afroamerykanów.
Książka jest bardzo wciągająca i przyjemnie się ją czyta. Nie brakuje w niej zaskakującego zakończenia. Dużym plusem są opowieści o innych ludziach, których mijają Natasha i Daniel. Gdyby nie one, nawet nie zwrócilibyśmy na nich uwagi. Naprawdę warto ją przeczytać i nie zrażać się po pierwszych, nieciekawych stronach.
Historię na zmianę opowiadają Daniel i Natasha. To dwie całkiem różne osoby. Chłopak ma starszego, wrednego brata, a jego rodzice pochodzą z Korei. Chciałby być poetą, ale przez nakaz rodziców musi dostać się na studia i zostać lekarzem. Mimo tego nie rozstaje się ze swoim notatnikiem, w którym pisze wiersze. Poznajemy go w momencie przygotowywania się do rozmowy kwalifikacyjnej, która zadecyduje, czy przyjmą go na medycynę. Dziewczynę natomiast fascynuje nauka. Nie wierzy w prawdziwą miłość i nienawidzi poezji. Odkąd skończyła osiem lat żyje w Nowym Yorku. Niestety okazuje się, że jej rodzina przebywa tam nielegalnie, więc muszą wrócić na Jamajke, do swojego dawnego miejsca zamieszkania.Ostatniego dnia ich pobytu w USA, Natasha próbuje znaleźć prawnika, który mógłby pomóc im jednak nie opuszczać stanów.
Bohaterowie przypadkiem spotykają się na ulicy. Tak zaczyna się ich długa rozmowa i podróż po kawiarniach, restauracjach i innych miejscach Nowego Yorku. Jednak czy uda im się jeszcze spotkać? W książce zawarte są również historie innych ludzi, których główni bohaterowie spotykają na swojej drodze, np. pracownika metra, prawnika czy kierowcy samochodu. Znajdziemy w niej też różne ciekawostki, np. o włosach Afroamerykanów.
Książka jest bardzo wciągająca i przyjemnie się ją czyta. Nie brakuje w niej zaskakującego zakończenia. Dużym plusem są opowieści o innych ludziach, których mijają Natasha i Daniel. Gdyby nie one, nawet nie zwrócilibyśmy na nich uwagi. Naprawdę warto ją przeczytać i nie zrażać się po pierwszych, nieciekawych stronach.
Komentarze
Prześlij komentarz